Tusculum Index Historia | Nexus interni Fontes | Tabula navigationis123Amplifica

Tusculum


Tusculum (discretiva)-i, n.ItaliaeLatioRomaeRomaXXVchiliometraMarcus Porcius Cato MaiororatorhistoricusquaestorconsulViam LatinamCicero17 Aprilis1191papaeCaelestini IIIimperatorisHenrici IVRogerius de Hoveden





Vide etiam paginam discretivam: Tusculum (discretiva)



Tusculum[1][2] (-i, n.) erat municipium[3] antiquum atque comitatus mediaevalis in regione Italiae Latio situm, suburbium Romae. Nam Tusculum ab urbe Roma XXV chiliometra aberat.


Inter praeclaros homines Tusculi natos certe eminet Marcus Porcius Cato Maior, orator, historicus, quaestor militaris, consul ac censor (natus 234 a.C.n., mortuus 151 a.C.n.).




Index





  • 1 Historia

    • 1.1 Aetas Romana


    • 1.2 Aevum Medium



  • 2 Nexus interni


  • 3 Fontes




Historia |



Aetas Romana |


Primo saeculo ante Christum natum ager Tusculensis rus amoenum et suburbanum ad Viam Latinam erat ubi Romani ditiores lautas villas aedificabant in quibus e civilibus certaminibus vires reficerent[4]. Anno 68 a.C.n. orator Cicero talem villam sibi paravit atque etiam uni ex operibus Tusculanas disputationes inscripsit quia seipsum de philosophicis rebus cum amicis in illa villa disputantem inducebat.



Aevum Medium |


Tusculum a civibus Romanis die 17 Aprilis 1191 consensu papae Caelestini III et imperatoris Henrici IV diruta est. Historicus Rogerius de Hoveden scripsit: "lapis supra lapidem non remansit"
Nunc super summum collem Tusculanum crux ferrea ac haec inscriptio sunt:



HIC UBI DIIS GENTIUM EXTITERE DELUBRA

CRUX CHRISTI REFULGET

QUAM PERENNANDAE MEMORIAE SAECULI XIX A REPARATA SALUTE

ET ANNI L AB INITIO SACERDOTIO MICHAELIS LEGA CARD EPISC

OPTIMATES CLERUS POPULUSQUE TUSCULI ET DIOECESEOS

ERIGENDAM CURARUNT A.D. MCMXXXIV A FR XII

PIO XI PONT. MAX - VICTORIO EMM. III REGE - BENITO MUSSOLINI DUX -

ALDOBRANDINIO PRINCIPE PATRONO



Nexus interni



  • Latium,


  • Urbs metropolitana Romae Capitis,


  • Via Tusculana,


  • Frascata seu Tusculum Novum.


Fontes |



  1. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}


  2. Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007).}


  3. [1] Articulus Georgis, lexicī Latino-Theodiscī ad Aevum Antiquum spectantis).


  4. Strabo, Geographica V.3.12


.mw-parser-output .stipulapadding:3px;background:#F7F8FF;border:1px solid grey;margin:auto.mw-parser-output .stipula td.cell1background:transparent;color:white



Terra

Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!

Popular posts from this blog

Saint-André (Pyrenaeus Orientalis) Nexus interni Nexus externi | Tabula navigationisOpenStreetMapGeoNames66168De hoc commune apud cassini.ehess.frHuius communis pagina interretialisAmplifica

Constantinus Vanšenkin Nexus externi | Tabula navigationisБольшая российская энциклопедияAmplifica

Montigny (Ligerula) Nexus interni Nexus externi | Tabula navigationisGeoNames45214Amplifica